Ciasteczka orkiszowe z różą

Ostatnio zewsząd dochodzą do mnie słuchy o modnych dietach. Stosują je, zwłaszcza na wiosnę, gwiazdy i przeciętni zjadacze chleba. O przepraszam... zjadacze chleba nie brzmi już w tym kontekście dobrze. Bezglutenowcy wszak nie tykają tradycyjnego chleba.Mowa bowiem o dietach: bezglutenowej, bezmięsnej, bez nabiału, bez białego cukru i bez laktozy oczywiście. Za to z ksylitolem, syropem z agawy i różnymi zamiennikami glutenu. Najgorzej jeśli wszystkie wymienione diety są kombinowane bo wtedy wyłania nam się raczej nędzny i monotonny obraz. 

Nie sądzę by ani wyizolowany ksylitol, ani czyste białko roślinne ani seitan (czysty gluten, który dla przekory jest też włączany do rozmaitych diet) były dobre dla naszego organizmu.

Nie wydaje mi się, żeby nagle w społeczeństwie doszło do epidemii celiakii i nietolerancji laktozy. Rozumiem osoby, które od dzieciństwa cierpią na różne schorzenia. Ale trend według którego należy eliminować z diety różne komponenty też nie jest najlepszym rozwiązaniem w przypadku zdrowych ludzi. Zwłaszcza gdy znajduje zastosowanie wyłącznie dla zrzucenia kilogramów. Wiele osób mylnie interpretuje swoje problemy z trawieniem i nie konsultuje ich u specjalistów. Wynika to z niewłaściwie skomponowanych posiłków a nie chorób. Inni ulegają modzie, co wydaje mi się jeszcze gorsze.

Myślę, że dieta powinna być przede wszystkim różnorodna. Znajdzie się w niej miejsce na pszenną bagietkę i kromkę razowca tak samo jak porcję kaszy jaglanej albo quinoa. Jedynie umiar i rozsądek może nas dziś uratować. Ani obsesyjne unikanie 'niezdrowych' pokarmów, ani też pochłanianie junk food bez umiaru nie zaprowadzi nas daleko. 

Dzisiejsze ciasteczka powstały poprzez zmodyfikowanie innego przepisu. Są w sam raz słodkie i smakują jak ciastka a nie zdrowe chrupki bez wyrazu, bo taka była moja intencja. Upiekłam je z dodatkiem mąki orkiszowej z pełnego przemiału ale nie zrezygnowałam całkiem z mąki pszennej. Dzięki temu są miłą odmianą od zwykłych wypieków. W moim przepisie mąka orkiszowa stanowi jedynie połowę, jeśli lubicie możecie jeszcze odrobinę zmienić proporcje obu mąk (zmniejszając ilość mąki pszennej na korzyść orkiszowej z pełnego przemiału).

Jeśli lubicie domowe ciastka to te na pewno Wam zasmakują. 

Ciasteczka orkiszowe z różą albo porzeczką

200g mąki orkiszowej z pełnego przemiału
200g mąki pszennej
1 łyżeczka proszku do pieczenia
1 jajko i 1 żółtko
1 łyżeczka ekstraktu waniliowego
140 g cukru pudru
230 g miękkiego masła
konfitura z płatków róży lub dżem z czarnej porzeczki

Masło mieszamy z cukrem (na przykład przy użyciu robota kuchennego). Dodajemy ekstrakt waniliowy i mąki wymieszane z proszkiem do pieczenia. Dodajemy jajko i żółtko. Zagniatamy na jednolitą masę. Schładzamy przez około pół godziny w lodówce. 

Po wyjęciu z lodówki formujemy z ciasta małe kulki jednakowej wielkości. Spłaszczamy je odrobinę dłonią i w każdej robimy zagłębienie na konfiturę (użyłam wyciskarki do mojito).

Układamy na papierze do pieczenia i podpiekamy przez 10 minut w piekarniku nagrzanym do temperatury 180 stopni. Wypełniamy konfiturą albo dżemem porzeczkowym i dopiekamy przez kolejne 10 minut, aż do lekkiego zarumienienia na brzegach. 

Studzimy na kratce. 

Smacznego

Ryż zapiekany z jabłkami

Egzamin na prawo jazdy był moim najgorszym egzaminem z życiu. Zdałam za czwartym razem i niestety do dziś żaden ze mnie kierowca. Miło wspominam jednak lekcje jazdy i mojego instruktora, który nadużywał kawy a papierosy palił 'jak smok'. Na lekcje stawiałam się przy toruńskim Placu Świętej Katarzyny. Często kombinowałam żeby były one w porze obiadowej, bo po drodze lubiłam wstępować do pobliskiego baru wegetariańskiego. Za dokładnie 5 złotych kupowałam tam miseczkę ryżu z owocami. To było zawsze świetnie zainwestowane 5 złotych ze studenckiego budżetu. Ciepły, razowy ryż z jabłkiem, morelami, ananasem a czasem nawet truskawkami. Posypywałam go odrobiną cukru, cynamonem i obowiązkowo polewałam waniliowym jogurtem. 

Ryż zapiekany ze świeżym jabłkiem to idealny deser na zimowe dni . Naszła mnie ochota na taki słodki i kremowy ryż z dodatkiem cynamonu i utartego żółtka. Oto moje ulubione ryżowe danie na zimę.

Ryż zapiekany z jabłkami

szklanka ryżu (najlepiej krótkoziarnisty ryż do risotto)

1.5 szklanki mleka

garść rodzynek

2 duże szare renety

1 jajko

100ml śmietanki kremówki

4 łyżki brązowego cukru

3 łyżki białego cukru

łyżeczka cukru z prawdziwą wanilią (albo ekstraktu waniliowego)

szczypta cynamonu

masło do wysmarowania kokilek 

Ryż trzeba ugotować w mleku pomieszanym pół na pół z wodą (3 porcje płynu i 1 porcja ryżu). Ewentualny nadmiar płynu odsączyć (ale ryż powinien wchłonąć całość). Najlepiej ustawić go na małej mocy palnika albo owinąć sposobem naszych babć w ciepły koc i poczekać aż ryż będzie miękki. Ugotowany ryż przestudzić. 

Jabłka obrać i pokroić w cienkie plasterki, można zostawić kilka krążków jabłka ze skórką do udekorowania. Na patelni rozgrzać brązowy cukier i poczekać aż zacznie karmelizować. Dodać plasterki jabłek i zmniejszyć moc kuchenki na najmniejszą. Jabłka puszczą sok i pokryją się karmelem.

Żółtko jajka należy utrzeć z białym cukrem, dodać cukier w wanilią (albo ekstraktem waniliowym). Następnie w osobnym naczyniu ubić białko jaja i połączyć z żółtkiem. Do powstałego tak kogla-mogla dodać rodzynki i ryż. Wymieszać. 

Kokilki wysmarować masłem. Na dnie ułożyć warstwę ryżu w koglu-moglu a na niej jabłka w karmelu. Jabłka posypać cynamonem (jeśli nie lubicie cynamonu można posypać dodatkowym cukrem z wanilią). Na wierzchu ułożyć kolejną porcję ryżu. Wszystko zalać śmietanką kremową i posypać odrobiną brązowego cukru.  

Zapiekać 20-30 minut w piekarniku nagrzanym do temperatury 180 stopni. Masa jajeczna powinna się ściąć a śmietanka utworzy słodką warstwę kremu na wierzchu. Swój ryż udekorowałam plasterkami karmelizowanych jabłek i polałam resztą karmelowego sosu. 

Smacznego

W  następnym wpisie zapraszam na dalszą część kubańskich wspomnień i zdjęć :)

Ciasto biszkoptowe z morelami

Moja Mama piecze najlepsze biszkopty. Do ich ubijania używa ręcznych trzepaczek i nie pamiętam żadnego nieudanego ciasta biszkoptowego w moim domu. Sława maminych biszkoptów rozniosła się szybko. Swego czasu znajome z pracy prosiły moją Mamę, żeby upiekła dla nich bazę do tortu. I tak na przykład co roku, w okolicach Barbórki maszerowałam z biszkoptem do Pani Barbary, która sama nie najlepiej radziła sobie z pieczeniem.

Według mnie ciasto biszkoptowe jest świetnym punktem wyjścia do przygotowania pysznych deserów. Można je połączyć ze śmietaną i owocami, słodkim kremem, czekoladą albo musem jabłkowym. Do tego biszkopty są lekkie i piecze się je szybko. 

Sekretem mojej Mamy jest połączenie pszennej mąki ze skrobią ziemniaczaną i odrobina proszku do pieczenia. Do tego przesiana przez sito mąka i dobrze ubite jajka. Udaje się wtedy bez pudła, zawsze! 

Dzisiejszy przepis to odwrócone ciasto z morelami. Dzięki temu, że owoce układa się na dnie foremki nie trzeba przejmować się, że opadną na dno. Ciasto zostaje wilgotne i sprężyste. Posypuję tylko trochę cukrem pudrem i gotowe. Prostota w każdym calu ale za to jaka pyszna.

Biszkopt odwrócony z morelami
mała porcja

4 jajka
100g cukru 
60g mąki pszennej
40g mąki ziemniaczanej
pół łyżeczki proszku do pieczenia
skórka otarta z połowy cytryny (opcjonalnie)
łyżeczka ekstraktu waniliowego
30g roztopionego i przestudzonego masła

4 morele
odrobina cukru pudru do posypania

Białka należy oddzielić od żółtek i ubić na sztywną pianę. Do białek stopniowo dodawać cukier cały czas ubijając. Kiedy cukier całkowicie się rozpuści po kolei dodawać żółtka a następnie skórkę z cytryny i ekstrakt waniliowy. 

Obie mąki przesiać, połączyć razem z proszkiem do pieczenia i delikatnie wmieszać do masy jajecznej. Trzeba używać go tego jedynie szpatułki, w przeciwnym razie opadnie całe powietrze, które znajduje się w pianie z białek. Na sam koniec do masy wlewamy roztopione, ale przestudzone masło. 

Na dnie natłuszczonej masłem foremki (użyłam niewielkiej keksówki) układamy papier do pieczenia dokładnie wycięty w jej kształt. Na papierze wykładamy owoce pokrojone w półksiężyce i wylewamy masę biszkoptową. Wyrównujemy na wierzchu. Pieczemy pół godziny w piekarniku nagrzanym do temperatury 180 stopni, do suchego patyczka. 

Po upieczeniu biszkopt wykładamy na talerz przez odwrócenie foremki. Wcześniej boki można obkroić nożem. Pozostaje jeszcze delikatnie odkleić papier do pieczenia i posypać ciasto cukrem pudrem. 

Smacznego

Ciasteczka owsiane ze słonecznikiem

Przepisy na ciastka owsiane zawsze omijałam, bo nie lubię twardych sucharków i surowych płatków, które kleją się w ustach. Pewnego razu jednak spróbowałam idealnego, wilgotnego ciastka pełnego ziaren słonecznika i rodzynek oraz czekolady. O dziwo nie było to ciastko domowej roboty!

Od tego momentu próbowałam znaleźć złotą receptę na ciastka owsiane i cały czas delektowałam się smakołykami z pobliskiej piekarenki. Niedawno zaobserwowałam, że kupowane w sklepie wypieki robiły się coraz to mniejsze i mniejsze. Wreszcie za tę samą cenę dostałam maleńkie ciasteczko zamiast mojego ulubionego ciastka owsianego. Nie lubię być nabijana w butelkę i nie zapłacę za coś, co nie jest warte swojej ceny. Był to znak, że pora upiec ciastka owsiane własnoręcznie. 

Moje ciasteczka są słodkie za sprawą brązowego cukru, chrupiące ale nie twarde. Mają w sobie dużo dobroczynnych ziaren słonecznika, rodzynek i czekolady oraz waniliowy aromat.  Z podanych proporcji otrzymałam ponad kilogram ciastek. Zapakowałam je do puszki i ustawiłam na najwyższej półce aby były trudno dostępne. Teraz muszę przystawiać sobie krzesło by sięgnąć choć jedno... 

Zamierzam bowiem zabrać wszystkie ze sobą jako podróżny prowiant na długi weekend, który już się dla mnie zaczął (i mam nadzieję, że mimo wszystko nie będzie deszczowy!).

Ciasteczka owsiane

300g masła
200g mąki pszennej 
200g mąki owsianej (można zastąpić inną)
250g płatków owsianych
300g brązowego cukru demerara
szczypta soli
2 łyżeczki ekstraktu waniliowego
łyżeczka sody oczyszczonej
2 duże jajka
200g pastylek czekoladowych
100g rodzynek lub suszonych żurawin
200g łuskanego ziarna słonecznika

Masło należy utrzeć z cukrem na puszystą masę. Pod koniec ucierania dodać jajka oraz ekstrakt waniliowy i doprowadzić do całkowitego rozpuszczenia cukru. W osobnym naczyniu wymieszać mąkę z solą, sodą oczyszczoną i płatkami owsianymi. 

Suche składniki trzeba połączyć z masą jajeczno-maślaną. Na koniec wsypać dodatki: czekoladowe pastylki, rodzynki oraz pestki słonecznika i wszystko dokładnie wymieszać. Ciasto nabierać łyżeczką i układać na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia. Piec przez około 15 minut w temperaturze 180 stopni, aż do zrumienienia. Aby przyspieszyć pieczenie używałam termoobiegu. Studzić na kratce. 

Mąkę owsianą można zastąpić inną mąką np. orkiszową albo użyć jedynie mąki pszennej. Polecam jednak skorzystanie z podanych proporcji. Dodatek mąki owsianej sprawia, że ciastka zachowują wilgoć i zyskują wyjątkowy smak. 

Smacznego

Dobrego weekendu Wam życzę!

Tarty z rabarbarem

Ilekroć zastanawiam się co mogłabym robić, gdybym nie zajmowała się tym co teraz przychodzi mi do głowy 1000 pomysłów. Współczuję tym, którzy nie wiedzą co sprawiłoby im frajdę i codziennie praktykują nudne dla nich profesje. Myślę, że sama byłabym w tej sytuacji bardzo nieszczęśliwa. Wcale nie znaczy to, że sama łatwo decyduję, przeciwnie   mam z tym wielki problem. Nie rozumiem kompromisów i jestem zachłanna. Chciałabym mieć wszystko i z niczego nie rezygnować. Życie przypomina jednak naukę gry na instrumencie. Ten kto ma talent obroni się zawsze. Sukces jednak jest sumą talentu wytrwałości i zamiłowania. Dlatego nie można robić wszystkiego na raz. Trzeba decydować! 

Tak samo jest w kuchni albo w cukierni pełnej smakowitych tortów. Choćbym chciała nie mogę zjeść wszystkiego. Pora rabarbaru. Najchętniej piekłabym non stop drożdżowe z rabarbarem i kruszonką. Tylko nie zawsze chcę czekać na to aż wyrośnie. Kupiłam dziś dwie małe czerwone łodygi, bo nabrałam ochoty na coś słodkiego. Dziś decyzja przyszła mi wyjątkowo łatwo. W puszce miałam upieczone wcześniej muszelki do małych tart więc postanowiłam je zużyć. Minimum pracy, maksimum satysfakcji. Do przygotowania słodkich muszelek możecie wykorzystać ciasto na tę tartę z bananami albo  na te babeczki. Tarty można podawać z bitą śmietaną ale jeśli wystrzegacie się zbędnych kalorii to voilà, możecie zjeść je po prostu bez dodatków.

Małe tarty z rabarbarem
na nadzienie do 16 babeczek

2 czerwone łodygi rabarbaru
3 łyżki brązowego cukru
6 łyżek soku z pomarańczy
łyżeczka cukru z prawdziwą wanilią
skórka otarta z cytryny (opcjonalnie)

Łodygę rabarbaru ze skórką pociąć na skośne plasterki. Na patelni rozgrzać brązowy cukier oraz cukier z wanilią, kiedy zacznie karmelizować dodać sok pomarańczowy. Gdy karmel rozpuści się w soku na patelnię wrzucić plasterki rabarbaru i skórkę otartą z cytryny. Dusić rabarbar w karmelu przez 3-4 minuty a następnie wyjąć na talerz. Karmel z sokiem pomarańczowym i rabarbarowym trzeba zredukować do momentu, w którym zacznie gęstnieć. Wtedy nałożyć do każdej kruchej muszelki po łyżeczce karmelu i wypełnić plasterkami rabarbaru. Ewentualnie polać wierzch tart pozostałym karmelem. Podawać od razu, po całkowitym wystygnięciu. 

Smacznego 

Cytrynowe babeczki z makiem

Zupełnie nie jestem jeszcze gotowa na Wielkanoc. W drodze powrotnej z pracy zaskakuje mnie, że jeszcze jest jasno a w sklepach ustawiają się kolejki po konserwowy groszek i majonez.  Znak to, że nie tylko wiosna ale i Święta są blisko.

W moim różowym kalendarzu zapisuję milion rzeczy do zrobienia, na wczoraj i pilnie. Codziennie odznaczam po kilka. 

Płaszcze w szafie wciąż czekają na wiosenne dni, odniosłam jeden do pralni i nie mam czasu odebrać. Apaszki kuszą mnie kolorami. Ubieram żółtą bluzkę w groszki dla odmiany po zimowych ciemnych kolorach.

Byle do piątku, wtedy wszystko zejdzie na drugi plan. I ja kupię gałązki bukszpanu, zrobię lukrową kurkę albo zające. W sobotę zapakuję wszystko do kosza, wsiądę do auta i dla mnie też będą Święta, chwila oddechu i cieplejsze (mam nadzieję!) dni. Byle do piątku...

Te babeczki "chodziły za mną" od dłuższego czasu. Zawsze ustępowały miejsca innym, skomplikowanym wypiekom. Wczoraj chciałam przygotować coś szybkiego, prostego na zwyczajowe "jajeczko" w pracy i pomyślałam, że wreszcie pora na babeczki cytrynowe z makiem. Gotowe w pół godziny, składniki każdy z Was ma w domu. Mają cytrynowo-maślany smak, dodatek maku jest ciekawym akcentem. Najważniejsze, żeby wykończyć je bardzo cytrynowym lukrem, który ożywi całość i sprawi, że nie poprzestaniecie na jednej.

Cytrynowe babeczki z makiem

150g mąki pszennej
3 jajka
70g cukru
100g masła
łyżeczka proszku do pieczenia
pół łyżeczki sody 
łyżeczka ekstraktu waniliowego
75 ml mleka
3 łyżki maku
jedna cytryna
200g cukru pudru

Cytrynę trzeba wyszorować pod wodą i zesterem otrzeć skórkę a następnie wycisnąć sok. 

Masło rozpuścić i przestudzić. Cukier ubić z jajkami, dodać ekstrakt waniliowy, otartą skórkę oraz połowę soku z cytryny i połączyć z przestudzonym masłem. W osobnym naczyniu połączyć mąkę z proszkiem do pieczenia i sodą. Wymieszać suche składniki z mokrymi a na koniec wsypać mak. Ciasto powinno być dość rzadkie. Napełnić nim foremki do muffinek, do wysokości trzech czwartych i piec w piekarniku nagrzanym do temperatury 180 stopni tylko przez 20 minut (babeczki nie wyrosną zbyt mocno, nie należy ich też zbytnio rumienić). Po przestudzeniu lukrować babeczki cytrynowym lukrem przygotowanym z soku cytryny i cukru pudru. Dekorować skórką cytrynową. 

Smacznego

Gruszki w syropie. Na deser

Na półkach w piwnicy wygrzebuję słoiki z przetworami: powidła, dżemy i sosy pomidorowe ratują mnie w te ostatnie już (mam nadzieję!) zimowe dni. Zbliża się chyba wiosna, pora więc na porządki w spiżarni. 

W windzie spotykam sąsiada, który zazdrośnie spogląda na słoik trzymany przeze mnie w dłoni:

- Gruszki?

- Tak, gruszki w zalewie - odpowiadam.

- To smak mojego dzieciństwa...pychota.

To jest też smak mojego dzieciństwa. 

Jesienią złościłam się, że nie wolno mi było zjeść wszystkich świeżych gruszek, które trafiały do syropu. Za to zimą cieszyłam się każdym słoikiem i dzieliłam go zawsze (nie)sprawiedliwie pomiędzy miseczkami z kompotem. 

Dzisiejszy przepis zanotowałam kiedyś w kalendarzu. Teraz, robiąc porządki, sobie o nim przypomniałam. Jeśli wcześniej ugotujecie budyń, to przygotowanie deseru zajmuje już tylko 15 minut i nie wymaga pieczenia. Smakuje wyśmienicie, polubi go każdy, nawet jeśli nie jest wielkim amatorem gruszek. Delikatne biszkopty nasączone rumem, słodkie czereśnie i gruszki a na koniec warstwa waniliowego kremu z wiórkami czekolady. 

Deser z gruszkami z syropu

słoik gruszek z syropu 
około 150g niskosłodzonego dżemu z czereśni
80ml ciemnego rumu
70g dobrej jakości biszkoptów
6 kostek czekolady (najlepsza będzie gorzka ale ja użyłam deserowej) 
100g masła
1 żółtko
2 łyżki cukru pudru
łyżeczka ekstraktu waniliowego
opakowanie budyniu waniliowego (na 500ml mleka) 
300ml mleka

Najpierw gotujemy budyń, który powiniem wystygnąć przed przygotowaniem kremu. Używamy jedynie 300ml mleka by krem miał odpowiednią konsystencję. 

Następnie w pucharkach albo ozdobnych szklankach układamy biszkopty, po 2-3 na porcję (kształt jest dowolny, u mnie były biszkopty, których zwykłe używam do tiramisu). Gruszki osączamy z zalewy. Odlewamy 80 ml syropu i mieszamy z taką samą ilością ciemnego rumu (można użyć też innego alkoholu). Biszkopty obficie nasączamy alkoholowym ponczem i na nich układamy ostrożnie łyżką dżem czereśniowy. Ważne by dżem nie zawierał dużej ilości cukru, gdyż wtedy deser będzie zbyt słodki. Na dżem układamy pokrojone w małe kawałki gruszki. 

Aby przygotować krem miksujemy przy użyciu robota masło z cukrem pudrowym, ekstraktem waniliowym i żółtkiem (jajko koniecznie wyparzamy gorącą wodą przed użyciem). Do masy stopniowo dodajemy budyń. Jeżeli podczas studzenia wytworzył się kożuch to należy go zdjąć aby w kremie nie było grudek. 

Gotowy deser posypujemy przygotowanymi wcześniej czekoladowymi wiórkami albo po prostu siekaną czekoladą. Przed podaniem schładzamy chwilę w lodówce. 

Smacznego

Ciasto marchewkowe z czekoladą

Nie pamiętam kiedy ostatni raz chorowałam tak długo. Mój organizm buntuje się na wszystkie sposoby i nie pomagają lekarstwa, głos zanika, głowa pęka.

Czas ucieka i na samą myśl buntuję się w środku. Kiedy będę mogła wyjść z domu? Kiedy odetchnę świeżym powietrzem? W kinie tyle nowości, w pracy tyle obowiązków a ja tkwię tu tak długo, trochę poza światem. Ważne sprawy załatwiają za mnie inni. Na pocztę, do apteki albo po zakupy... czuję się bardzo zależna a tak tego nie lubię.

Czas mija mi pomiędzy jedną herbatą a drugą. 

W dniach choroby brak mi apetytu, ale gdy w końcu wraca to ze zdwojoną mocą. Jeszcze bez sił proszę moją Lepszą Połowę by kupił sernik, na który przychodzi chęć. Przynosi spory kawałek z dobrej cukierni. Ciasto jest jednak jakby pełne powietrza, spodu nie da się jeść, taki suchy. Kiedyś moja współlokatorka Kasia powiedziała, że lepsze proste jedzenie zrobione własnoręcznie niż gotowe wykwintności.

Piekę więc proste i szybkie ciasto marchewkowe. Takie, że nie potrzeba długo po nim sprzątać i zawsze się udaje. Miękkie, wilgotne, pełne czekolady i kakao. Parzę herbatę z cytryną w moim wielkim kubku, biorę do ręki książkę i już wypatruję poniedziałku, bo wracam do codzienności.

Ciasto marchewkowe z czekoladą

4 jajka
4 średniej wielkości marchewki
tabliczka gorzkiej czekolady
spora garść orzechów włoskich
1 łyżeczka ekstraktu waniliowego
200ml oleju
200g cukru
2 płaskie łyżeczki sody oczyszczonej
2 płaskie łyżeczki proszku do pieczenia
400g mąki 
2 łyżeczki kakao
1 łyżeczka cynamonu
szczyptę imbiru
szczyptę utartej gałki muszkatołowej

Żółtka utrzeć z połową cukru, dodać białka ubite z resztą cukru. Dodać olej oraz ekstrakt waniliowy i połączyć wszystko. Składniki suche (mąkę, proszek do pieczenia, sodę, kakao i przyprawy) wymieszać w osobnej misce i delikatnie połączyć z mokrymi. Na koniec dodać startą marchewkę, posiekaną czekoladę i orzechy. Ciasto wymieszać i wyłożyć do keksówki albo innej foremki. Piec w temperaturze 190 stopni przez godzinę, do suchego patyczka. 
Smacznego

Oponki dobre na wszystko

Leżę sobie w łóżku, to już ostatni dzień chorowania. Mam nadzieję wrócić do pracy po zbyt długiej już przerwie. Zastanawiam się czy zdołam nadrobić zaległości i będę jeszcze w ogóle umiała pracować? 

Cały dzień odbieram telefony z dobrymi radami. Najwyraźniej przebija się głos mojej Mamy. Konkretnie ton nieznoszący sprzeciwu "ugotuj sobie rosół". No więc gotuję. Dobrze że rosół nie wymaga wielkiego zaangażowania. 

Wychodzić na zewnątrz mi jeszcze nie wolno. Zależę w 100% od T. i jego zakupów, zjadłabym powiedzmy pączka albo tłustego faworka. Szperam w domu i szukam czegoś słodkiego, tylko że musi być specjalne. Czekolada nie wchodzi w grę, resztka ciastek niechętnie, cukierki też nie... Biorę więc do rąk Słodkie od Liski z White Plate. Przewracam kilka kartek książki i już wiem! Mam biały ser, mam jajko (ostatnie, co nieczęsto się u mnie zdarza! Będą oponki! 

Zaznaczam sobie zakładką i w 15 minut mam gotowe ciasto. Wrzucam oponki na rozgrzany olej po czym przypatruję się jak puchną, wypływają i złoto się rumienią. Przewracam patyczkiem, osączam i posypuję cukrem. 

Potem jeszcze robię sobie zakazaną kawę, kilka oponek na talerzyk i już jestem troszkę zdrowsza. Wskakuję pod kołdrę ugrzać stopy na nowo po tym całym smażeniu. 

Powinny być na receptę... te oponki serowe, bo inaczej można się łatwo uzależnić i skończyć z oponkami w talii!

Oponki serowe

przepis podaję za "White plate Słodkie" autorstwa Elizy Mórawskiej

200g białego sera
paczka cukru waniliowego (użyłam wanilinowego)
1 łyżeczka sody
1 jajko
1.3 szklanki mąki 
olej do smażenia (użyłam rzepakowego kujawskiego)
cukier puder do posypania

Biały ser przetarłam przez sito. Dodałam do niego cukier wanilinowy i sodę oraz jedno jajko. Wszystko wymieszałam łyżką. Stopniowo dosypywałam mąkę i zagniatałam ciasto. Przypominało ono konsystencją ciasto na pierogi leniwe. Wałkowałam na stolnicy podsypanej mąką na grubość około 3 mm i wykrawałam szklanką kółka. Przy pomocy kieliszka robiłam w nich dziurki, by uformować krążki jak oponki. Wrzucałam na gorący olej i czekałam aż wypłyną i zaczną się rumienić (olej rozgrzewałam powoli, jak do smażenia pączków). Oponki obsmażałam z obu stron na złoto, osączałam z nadmiaru tłuszczu na ręczniku papierowym i posypałam obficie cukrem pudrem.

Smacznego